تمسك به ، و اعتصم به » است . لا تمسكوا بعصم الكوافر يعنى لا تعتصموا بعصم الكوافر پس مفاد آيه اين است كه به واسطه ازدواج با كوافر دنبال اعتصام و نگاه داشتن خود از گناه نباشيد چون ازدواج عصمت از گناه مىآورد و با ازدواج با كوافر چنين عصمتى از گناه حاصل نمىشود . بنابراين لازم نيست امساك به جواهر [ مقابل اعراض ] و اسم ذات مثل زن تعلق بگيرد ، بلكه به زوجيت كه از قبيل اعراض و معانى است و ملحق به اعراض است نيز تعلق پيدا مىكند چون مفعول بلاواسطه امسك البته بايد از جواهر و اسم ذات باشد و نمىتواند زوجيت باشد ولى مفعول مع الواسطه كه با باء متعدى شود طبق لغت مىتواند اعراض و معانى باشد . امسك به يعنى تعلق به و معنا چنين است : تعلق و اعتصام به زوجيت كوافر نداشته باشيد و به زوجيت كوافر چنگ نزنيد . زوجيت با كوافر موجب عصمت و دورى شما از گناه نمىشود . پس بدين ترتيب باء الصاق خواهد بود و لذا آيه مىتواند ناظر به فرض بقاء هم باشد چنانچه بعضى گفته‌اند . اكنون بحث در اين است كه مراد از اينكه به زوجيت كوافر چنگ نزنيد آيا مراد استدامه زوجيت است و يا احداث زوجيت است و يا اعم از اين دو است . سه احتمال در معناى عصمت و زوجيت هست . احتمال اول اينكه مراد زوجيت مفروض الوجود باشد و ناظر به بقاء باشد ، يعنى زوجيت مفروض الوجود در خارج را نظر دارد و مىفرمايد : به اين زوجيت موجود چنگ نزنيد و ترتيب اثر به آن ندهيد ، بنابراين ، نهى ارشاد به فساد و كنايه از عدم امضاء شرعا است چه قائل شويم كه مراد از زوجيت ، زوجيت شرعى است يعنى تا حال اين زوجيت شرعى بوده است لكن از حالا به بعد و بقاءً مشروع نيست و چه قائل شويم كه مراد از زوجيت ، زوجيت عرفى است همانطور كه آقايان در احل الله البيع و حرّم الربا ، بقره / 275 ، مىگويند كه بيع متعارف و همان چيزى كه مردم آن را بيع حساب مىكنند را شارع امضاء كرده است اما ربا را شارع امضاء نكرده است در